ಡಾ.ಸಿ.ಎಂ. ಜೋಶಿ
ಬಾಗಲಕೋಟೆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ 2024ರ ಅಪರಾಧಗಳ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಒಟ್ಟು 144 ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ 61 ಪ್ರಕರಣಗಳು ಐಪಿಸಿ/ಬಿಎನ್ಎಸ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದರೆ, 83 ಪ್ರಕರಣಗಳು ವಿಶೇಷ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಕಾನೂನುಗಳ (ಖಐಐ) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿವೆ. ಈ ಎರಡು ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಬಾಗಲಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಸುರಕ್ಷತೆ ಕುರಿತು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮೂಡಿದೆ.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಪರಾಧ ದಾಖಲಾತಿ ಬ್ಯುರೋ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಒಳಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಅಧ್ಯಯನ (ಸಿಎಸ್ಎಸ್ಐ) ಕೇಂದ್ರದ ಸಹಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಡಾ.ಡಿ.ಸಿ.ನಂಜುಂಡ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂಡ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ನಡೆಸಿದಾಗ ಈ ಕಳವಳಕಾರಿ ಅಂಶ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿದೆ.ಐಪಿಸಿ/ಬಿಎನ್ಎಸ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ 61 ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪಾಲು ಮಕ್ಕಳ ಅಪಹರಣ ಮತ್ತು ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಗಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ಕಳ್ಳತನಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು, 54 ಪ್ರಕರಣಗಳು ಈ ಒಂದೇ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿವೆ. ಉಳಿದಂತೆ 3 ಪ್ರಕರಣಗಳು ಉದ್ದೇಶ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ತ್ಯಜಿಸಿರುವುದು ಮತ್ತು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. 3 ಪ್ರಕರಣಗಳು ಇತರೆ ಐಪಿಸಿ ಅಪರಾಧಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ಬಾರಿ ಎನ್ಸಿಆರ್ಬಿ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಅಪಹರಣ ಎಂಬ ಒಂದು ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಂಡಿದೆ.
ಆದರೆ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು ಇತರೆ ವಿಶೇಷ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಕಾನೂನುಗಳ ಅಪರಾಧಗಳು ಎಂಬ ವಿಭಾಗ. ಈ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 83 ಪ್ರಕರಣಗಳ ಪೈಕಿ 78 ಪ್ರಕರಣಗಳು ಸೇರಿವೆ. ಈ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಅಪರಾಧಗಳು ಸೇರಿವೆ ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು, ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯ ಕೊರತೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ನಿಜವಾದ ಅಪರಾಧಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಅತ್ಯಾಚಾರ ಯತ್ನ, ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ, ಸ್ಟಾಕಿಂಗ್, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ, ಮರ್ಯಾದೆ ಹತ್ಯೆ, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ, ಗಂಭೀರ ಗಾಯ ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಮುಖ ಅಪರಾಧ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಗಲಕೋಟೆ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಶೂನ್ಯ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಇದು ನಿಜವಾದ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಸೂಚಕವಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ಮೌನ, ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಗೌರವದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕರಣ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್ ದಾಖಲಾತಿಗಳಲ್ಲಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಈ ಕುರಿತು ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಅರಿವು ಮೂಡಬೇಕು.