ಅಶೋಕ್ ಸಿಂಘಾಲ್ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಭಾವದ ಕರ್ಮಯೋಗಿ

ಅಶೋಕ್ ಜಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ದೆಸೆಯಲ್ಲೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘದ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಆರಂಭಿಕ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೊ. ರಾಜೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ (ರಜ್ಜು ಭಯ್ಯಾ) ಅವರ ಒಡನಾಟ ಹಾಗೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಅವರಿಗೆ ದೊರೆಯಿತು. ಭಾವುರಾವ್ ದೇವರಸ್ ಅವರು ಒಬ್ಬ ಕುಶಲ ಶಿಲ್ಪಿಯಂತೆ ಇವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿದರು. ಜೊತೆಗೆ ಗುರೂಜಿ ಗೋಳ್ವಲ್ಕರ್ ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಹಾಗೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವೂ ಅವರಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಮಹನೀಯರ ಪ್ರಭಾವವು ಅವರ ಸಮರ್ಪಣಾ ಭಾವ, ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ, ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ, ಸಂಘಟನಾತ್ಮಕ ಕೌಶಲ್ಯ ಹಾಗೂ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸಿತ್ತು.

-ದತ್ತಾತ್ರೇಯ ಹೊಸಬಾಳೆ,

ಸರಕಾರ್ಯವಾಹ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘ.ನವದೆಹಲಿ.

ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದ ಕಾಲ. ಹೊಸದೊಂದು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದೊಂದಿಗೆ ನವ ಭಾರತವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಇಡೀ ದೇಶವೇ ಸಂಕಲ್ಪ ತೊಟ್ಟಿದೆ. ಭಾರತವು ಆತ್ಮಹೀನಾಯತೆಯ ಭಾವದಿಂದ ಸರಿದು ಆತ್ಮಗೌರವದೆಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ಹಾಗೂ ತನ್ನತನದ ಅರಿವೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಈ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ‘ಭಾರತದ ಪುನರುತ್ಥಾನ’ ಎಂದೇ ಕರೆಯಬಹುದು.

ಭಾರತದ ಆತ್ಮಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ-ವಿಶ್ವಾಸಗಳನ್ನು ತುಂಬಲು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ ಅಗ್ರಮಾನ್ಯ ಧುರೀಣರಲ್ಲಿ ಅಶೋಕ್ ಸಿಂಘಾಲ್‌ ಜಿಯವರ ಹೆಸರು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಸಮಾಜವು ಅವರ ಮೇಲಿನ ಅಪಾರ ಗೌರವದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಹಲವು ಬಿರುದುಗಳಿಂದ ಕರೆದಿದೆ. ಕೆಲವರು ಅವರನ್ನು ‘ಹಿಂದೂ ಹೃದಯ ಸಾಮ್ರಾಟ್’ ಎಂದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ‘ರಾಮಜನ್ಮಭೂಮಿ ಹೋರಾಟದ ಹರಿಕಾರ’, ‘ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ಜಾಗೃತಿಯ ನಾಯಕ’ ಅಥವಾ ‘ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಾಗೃತಿ ಅಭಿಯಾನದ ಸೇನಾಪತಿ’ ಎಂದೂ ಕೊಂಡಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಆದರೆ, ಅಶೋಕ್ ಜಿಯವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಒಂದೇ ಒಂದು ಪದದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅವರೊಬ್ಬ ‘ಕರ್ಮಯೋಗಿ’. ಅವರು ಯಾವುದೇ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ-ಭಾವದಿಂದ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ತಾವು ಕೈಗೊಂಡ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಯಶಸ್ವಿಯಾದಾಗ, ಅದರ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ದೇವರ ಚರಣಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸಿನಿಂದ ಬರುವ ಪ್ರಚಾರದಿಂದ ಸದಾ ದೂರವಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮನ್ನಣೆಯ ಉತ್ತುಂಗ ಶಿಖರ ತಲುಪಿದಾಗಲೂ ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಬಯಸಲಿಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ಅವರ ಮುಂದೆಯೇ ಅವರನ್ನು ಹೊಗಳಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕಸಿವಿಸಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮಾನ-ಅಪಮಾನ, ಜಯ-ಅಪಜಯಗಳೆರಡನ್ನೂ ಮೀರಿ ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ಕರ್ತವ್ಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಕರ್ಮಯೋಗಿ ಹಾಗೂ ಸ್ವಯಂಸೇವಕನ ಲಕ್ಷಣ. ಈ ಗುಣವು ಅಶೋಕ್ ಜಿಯವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ರಾಷ್ಟ್ರಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಸಮರ್ಪಣೆ:

ಅಶೋಕ್ ಜಿ ಅಸಾಧಾರಣ ಪ್ರತಿಭೆ ಹಾಗೂ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬುದ್ಧಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, ರಾಷ್ಟ್ರದ ಉನ್ನತಿಗಾಗಿಯೇ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟರು. ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ವಿ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಬಂದವರು. ಅವರ ಒಬ್ಬ ಸೋದರ ಭಾರತೀಯ ಪೊಲೀಸ್ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಪೊಲೀಸ್ ಮಹಾನಿರ್ದೇಶಕರಾದರು. ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಯಶಸ್ವಿ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಹಾಗೂ ಕೈಗಾರಿಕೋದ್ಯಮಿಯಾದರು. ಅಶೋಕ್ ಜಿ ಸ್ವತಃ ಬನಾರಸ್ ಹಿಂದೂ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಲೋಹಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ (Metallurgy) ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವಿ ಪಡೆದಿದ್ದರು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಉಜ್ವಲ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರಿಗೆ ಹತ್ತಾರು ಅವಕಾಶಗಳಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಅವರು ತಮ್ಮ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನೇ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ಅವರು ಮೂಲತಃ ತೀವ್ರವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧಕರಾಗಿದ್ದರು. ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರಂತೆ ಅವರಿಗೂ ಕೂಡ ತಮಗಾಗಿ ಬೇಕೆಂಬುದು ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರವೇ ಅವರ ಬದುಕಿನ ಸರ್ವಸ್ವವಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಾಧನೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಸ್ವಾರ್ಥವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿತ್ತು.

ಸಂಘದ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ:

ಅಶೋಕ್ ಜಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ದೆಸೆಯಲ್ಲೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘದ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಆರಂಭಿಕ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೊ. ರಾಜೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ (ರಜ್ಜು ಭಯ್ಯಾ) ಅವರ ಒಡನಾಟ ಹಾಗೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಅವರಿಗೆ ದೊರೆಯಿತು. ಭಾವುರಾವ್ ದೇವರಸ್ ಅವರು ಒಬ್ಬ ಕುಶಲ ಶಿಲ್ಪಿಯಂತೆ ಇವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿದರು. ಜೊತೆಗೆ ಗುರೂಜಿ ಗೋಳ್ವಲ್ಕರ್ ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಹಾಗೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವೂ ಅವರಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಮಹನೀಯರ ಪ್ರಭಾವವು ಅವರ ಸಮರ್ಪಣಾ ಭಾವ, ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ, ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ, ಸಂಘಟನಾತ್ಮಕ ಕೌಶಲ್ಯ ಹಾಗೂ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸಿತ್ತು. ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮುಗಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರು ಸಂಘದ ಪ್ರಚಾರಕರಾದರು. ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ವಹಿಸಿದರೂ ಅದನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಶ್ರದ್ಧೆ ಹಾಗೂ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಆ ದೇವರೇ ಅವರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದನೋ ಎಂಬಂತೆ ಅವರು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ವಿರಾಟ್ ಹಿಂದೂ ಸಮ್ಮೇಳನ, ವಿಎಚ್‌ಪಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿ:

ಅಶೋಕ್ ಜಿ ದೆಹಲಿಯ ಪ್ರಾಂತ ಪ್ರಚಾರಕರಾಗಿದ್ದಾಗ (ಆಗ ದೆಹಲಿ ಮತ್ತು ಹರಿಯಾಣ ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು), ಮೀನಾಕ್ಷಿಪುರಂನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮತಾಂತರದ ಘಟನೆಯು ಇಡೀ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಕಳವಳವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿತ್ತು. ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು. ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ‘ವಿರಾಟ್ ಹಿಂದೂ ಸಮ್ಮೇಳನ’ವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅಶೋಕ್ ಜಿಯವರಿಗೆ ವಹಿಸಲಾಯಿತು. ಡಾ। ಕರಣ್ ಸಿಂಗ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಸಮಾಜದ ನಾನಾ ವರ್ಗದ ಗಣ್ಯರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಆ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಕನಸನ್ನು ಅವರು ನನಸಾಗಿಸಿದರು. ಪೂಜ್ಯ ಸಂತರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಅದ್ಭುತ ಸಂಘಟನಾ ಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಅಂತಹ ಬೃಹತ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಗೊಳಿಸಿದರು. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸಂಘಟಿಸುವ ಹಾಗೂ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಅವರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮನವರಿಕೆಯಾಯಿತು.

ಮತಾಂತರದ ಸವಾಲಿನ ವಿರುದ್ಧ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಿಯ ಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚಲು ಈ ಸಮ್ಮೇಳನವು ಬಹಳಷ್ಟು ನೆರವಾಯಿತು. ತದನಂತರ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ರಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ‘ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್’ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಅವರು ಈ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೂ ಅದೇ ಬದ್ಧತೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಸಮಾಜದ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದು, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವುದು, ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ತಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರುವುದು ಅವರ ಕಾರ್ಯಶೈಲಿಯ ಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಾದವು.

ಸಮರಸ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು:

ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯು ಶತಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಪಿಡುಗು. ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿಸದೆ ಸಮರಸ ಸಮಾಜದ ಕನಸು ನನಸಾಗದು. ಅಶೋಕ್ ಜಿ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೇವಲ ಸಹಭೋಜನಗಳಿಗೋ ಅಥವಾ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೋ ತಮ್ಮನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಮೂಲ ತತ್ವಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದುದು ಎಂಬ ಕಟು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮುಟ್ಟಿಸುವಂತೆ ಅವರು ಪೂಜ್ಯ ಸಂತರಿಗೆ ವಿನಂತಿಸಿದರು. ಸಂತರು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಸಮುದಾಯಗಳ ಕೇರಿಗಳಿಗೆ ಕಾಲಿಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು, ಜೊತೆಗೆ ಈ ಕುರಿತು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಹಾಗೂ ವಿಚಾರ ವಿನಿಮಯಗಳು ಮುಂದುವರೆದವು.

ನವೆಂಬರ್ 9, 1989ರಂದು ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ರಾಮಜನ್ಮಭೂಮಿ ಮಂದಿರದ ಶಂಕುಸ್ಥಾಪನೆ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಕಾಮೇಶ್ವರ ಚೌಪಾಲ್ ಅವರಿಂದ ಶಿಲೆ ಇರಿಸಿದ್ದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮರಸತೆಯ ಆ ವಿಶಾಲ ಸಂದೇಶದ ಒಂದು ಮೈಲಿಗಲ್ಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪೂಜ್ಯ ಸಂತರು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಾಚಾರ್ಯರು ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು. ಅದೇ ರೀತಿ, ವಾರಣಾಸಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯ ಸಂತರು ಡೊಮ್ ರಾಜರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ನಿದರ್ಶನವಾಯಿತು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದ್ದ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಿ, ಒಂದು ಸಮರಸ ಹಾಗೂ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಟ್ಟಬಹುದು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿದವು.

ರಾಮಜನ್ಮಭೂಮಿ ಆಂದೋಲನ, ಅಶೋಕ್ ಜಿ:

ರಾಮಜನ್ಮಭೂಮಿ ಆಂದೋಲನವು ಆಧುನಿಕ ಭಾರತದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಪಕ ಜನಪರ ಆಂದೋಲನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. 1980ರ ದಶಕದಿಂದ ಹಿಡಿದು 2019ರ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು ಹಾಗೂ ಇಂದಿನ ಭವ್ಯ ಮಂದಿರ ನಿರ್ಮಾಣದವರೆಗೆ ಈ ಹೋರಾಟವು ಹಲವು ಹಂತಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದೆ. ರಾಮ-ಜಾನಕಿ ರಥಯಾತ್ರೆ, ಶಿಲಾ ಪೂಜೆ, ಚರಣ-ಪಾದುಕೆ ಪೂಜೆ ಹಾಗೂ ರಾಮಜ್ಯೋತಿಯಂತಹ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ದೇಶದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಯಲ್ಲೂ ಜನಜಾಗೃತಿಯ ಅಲೆ ಎಬ್ಬಿಸಿದವು.ಈ ಇಡೀ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆಂದೋಲನದಲ್ಲಿ ಅಶೋಕ್ ಜಿ ಮುಂಚೂಣಿಯ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದರು. 1990ರ ಕರಸೇವೆಯ ಸಂದರ್ಭದ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಬಲಿದಾನಗಳು ಈ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವು. ಎಂತಹ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಅಶೋಕ್ ಜಿಯವರ ದೃಢ ವಿಶ್ವಾಸವೇ ಸಾವಿರಾರು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಚೈತನ್ಯದ ಮೂಲವಾಗಿತ್ತು.

‘ಇದು ಶ್ರೀರಾಮನ ಕೆಲಸ. ಶ್ರೀರಾಮನೇ ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ’ ಎಂದು ಅವರು ಅಚಲವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದರು.

ಅವರ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭವ್ಯ ರಾಮ ಮಂದಿರ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಅವರು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಮುತುವರ್ಜಿ ವಹಿಸಿ, ಸಂಘಟಿಸಿ, ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಿದ ಆಂದೋಲನವು ಅವರ ನಿಧನದ ನಂತರ ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿತು. ನವೆಂಬರ್ 9, 2019ರ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೀ ರಾಮಜನ್ಮಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಂದಿರ ನಿರ್ಮಾಣದ ಹಾದಿ ಮುಕ್ತವಾಯಿತು. ಆಗಸ್ಟ್ 5, 2020ರಂದು ಭೂಮಿಪೂಜೆ ನೆರವೇರಿತು ಮತ್ತು ಜನವರಿ 22, 2024ರಂದು ಶ್ರೀ ರಾಮಲಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಜರುಗಿತು. ಇಂದು ಅಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭವ್ಯವಾದ ರಾಮಮಂದಿರ ತಲೆಎತ್ತಿ ನಿಂತಿದೆ.

ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಸೇವೆ:

ಅಶೋಕ್ ಜಿ ರಾಮಜನ್ಮಭೂಮಿ ಆಂದೋಲನದ ಪ್ರಮುಖ ಮುಖಂಡರೆಂದೇ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಸೇವಾಕ್ಷೇತ್ರವು ಅದಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ವಿಶಾಲ ಹರವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ರಾಮಸೇತು ರಕ್ಷಣೆ, ಅಮರನಾಥ ಯಾತ್ರೆ, ಗೋ ಸಂಶೋಧನೆ ಹಾಗೂ ಗೋಸಂರಕ್ಷಣೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮರಸತೆ, ವಿಚಾರವಂತರನ್ನು ಹಿಂದೂ ಚಿಂತನೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ನಾನಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಕುರಿತು ಜನಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವುದು ಮುಂತಾದ ಹಲವಾರು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ. ಅವರು ಮೂಲತಃ ವಿಜ್ಞಾನಿಯಾದರೂ (ಲೋಹಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ), ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ನಾಡಿಮಿಡಿತ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹಾಗೂ ಅದರ ಕಷ್ಟ-ನಷ್ಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಅರಿವು ಅವರಿಗಿತ್ತು. ಅವರ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ, ಸಂಘಟನಾ ಚಾತುರ್ಯ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ-ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅದ್ಭುತ ಸಂಗಮವಿತ್ತು.

ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಕರ್ಮಯೋಗಿ:

ಅಶೋಕ್ ಜಿಯವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ವಿಶೇಷತೆಯೆಂದರೆ, ಅವರು ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯಿತು ಎಂದು ಎಂದಿಗೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಗುರಿ ಸಾಧನೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮುಂದಿನ ದೊಡ್ಡ ಗುರಿಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಮಾಜದ ಮುಂದಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸವಾಲನ್ನು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಆ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಇಡೀ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸಂಘಟಿಸುವುದೇ ಅವರ ಜೀವನದ ವ್ರತವಾಗಿತ್ತು. ಅವರಿಗೆ ಸಂಘಟನೆಯೇ ಸಾಧನವಾಗಿತ್ತು, ಸಮಾಜವೇ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಸೇವೆಯೇ ಜೀವನದ ಪರಮ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ದೇಶಸೇವೆಯ ದಾರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದರು. ಕೀರ್ತಿ ಬಂದರೂ ಅದರಿಂದ ಸದಾ ಅಲಿಪ್ತವಾಗಿ ಉಳಿದರು. ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಆದರೆ ಎಂದಿಗೂ ತಮಗಾಗಿ ಕೀರ್ತಿ ಬಯಸಲಿಲ್ಲ. ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿದರು, ಆದರೆ ಯಾವತ್ತೂ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ, ಅಶೋಕ್ ಸಿಂಘಾಲ್ ಜಿಯವರ ಜೀವನ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರವಲ್ಲ; ಅದೊಂದು ಸಮರ್ಪಣೆ, ತಪಸ್ಸು, ಸಂಘಟನೆ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಯೋಗದ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕ ಅಧ್ಯಾಯ.

ಭಾರತದ ಪುನರುತ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಇಡೀ ತಪಸ್ಸು, ತ್ಯಾಗ ಹಾಗೂ ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ಧಾರೆಯೆರೆದ ಮಹನೀಯರಲ್ಲಿ ಅಶೋಕ್ ಜಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯರು. ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮರುಕಳಿಸಲು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮರಸತೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಲು ಹಾಗೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಲು ಅವರು ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನೇ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟರು. ಹೀಗಾಗಿ, ಅವರನ್ನು ಕೇವಲ ರಾಮಜನ್ಮಭೂಮಿ ಹೋರಾಟದ ಒಬ್ಬ ನಾಯಕ ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಭಾವಿಸುವುದು ಅವರ ವಿಶಾಲವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದಂತೆ. ಅವರು ಅಕ್ಷರಶಃ ಒಬ್ಬ ‘ಕರ್ಮಯೋಗಿ’- ಅವರ ಬದುಕು ಮುಂಬರುವ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಕಾಲ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.