ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು, ಹತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು!

-ಹರೀಶ್ ಪೂಂಜ, ಶಾಸಕ, ಬೆಳ್ತಂಗಡಿ

ಕೆಲವು ಪಯಣಗಳು ಗಮ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಲು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಪಯಣಗಳು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬರೆಯಲು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ‘ಬಳ್ಳಾರಿ ಚಲೋ’ ಅಂತಹದ್ದೊಂದು ಪಯಣ. ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾವು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಾಗ, ಮುಂದೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ದಾರಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದು ಅದೇ ದಾರಿ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಸಾವಿರಾರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಗುರುತು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ. ಆ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಬೆವರು ಇದೆ, ಜನರ ವಿಶ್ವಾಸ ಇದೆ, ರೈತರ ನೋವಿದೆ, ಯುವಕರ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇದೆ, ಮಹಿಳೆಯರ ಆಶಯವಿದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ-ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನ ಹೋರಾಟದ ಸಂಕಲ್ಪವಿದೆ.

ರಾಜ್ಯ ಬಿಜೆಪಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಬಿ.ವೈ.ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಈ ಹತ್ತು ದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ ಒಬ್ಬ ಶಾಸಕನಾಗಿ, ಅವರನ್ನು ನಾನು ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಭಾಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ನಾಯಕನ ನಿಜವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಬಿಸಿಲು ಮುಖವನ್ನು ಸುಡುತ್ತದೆ. ಧೂಳು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕಾಲುಗಳು ನೋಯುತ್ತವೆ. ದೇಹ ಆಯಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಜನರ ಪ್ರೀತಿ ಎದುರಾದಾಗ ಆ ನೋವುಗಳೆಲ್ಲ ಮರೆತು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರಲ್ಲೂ ನಾನು ಅದನ್ನೇ ಕಂಡೆ.ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತ ನಾಯಕ:

ಬೆಳಗ್ಗೆ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ಆರಂಭವಾದಾಗ ಇದ್ದ ಉತ್ಸಾಹ, ಹಲವು ಗಂಟೆಗಳ ನಡಿಗೆಯ ನಂತರವೂ ಕುಗ್ಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಜನರು ಎದುರಾದಾಗ ಅವರು ನಿಂತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ವಯಸ್ಸಾದವರು ಕೈ ಹಿಡಿದಾಗ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ರೈತರು ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆ ಹೇಳಿದಾಗ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಯುವಕರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ನನಗೆ ಬಹಳ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಂಡಿತು.

Related Articles

ಏಕೆಂದರೆ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು ಬೇರೆ. ಜನರ ನಡುವೆ ಬೆರೆಯುವುದು ಬೇರೆ. ಈ ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರು ಜನರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ; ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತರು. ಪಾದಯಾತ್ರೆಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ದೃಶ್ಯಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿದಿವೆ. ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕಾದು ನಿಂತಿದ್ದ ಹಿರಿಯರು, ತಮ್ಮ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಪಾದಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದ ತಾಯಂದಿರು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದ ಧ್ವಜ ಹಿಡಿದು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ ಯುವಕರು, ತಮ್ಮ ಹೊಲದ ಸಮಸ್ಯೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡ ರೈತರು, ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಕುರಿಗಾಹಿಗಳು, ಯಾವುದೇ ರಾಜಕೀಯ ಘೋಷಣೆಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೈ ಬೀಸಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ ಈ ಪಾದಯಾತ್ರೆಗೆ ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ ಅರ್ಥ ನೀಡಿದವು.ಅದು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಜನರನ್ನು ಕೇಳುವ ಪಯಣವಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಒಬ್ಬ ಶಾಸಕನಾಗಿ ಈ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಂಡೆ. ವಿಧಾನಸಭೆಯೊಳಗೆ ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿದರೂ, ಕಡತಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಜನರ ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕಾದರೆ ಅವರ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅವರ ಹೊಲದ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಅವರ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಮಾತನಾಡಬೇಕು. ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಿತು.

ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಲ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ:

ಈ ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಂಡ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶೇಷತೆ- ಕಾರ್ಯಕರ್ತರೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಸಂಬಂಧ. ನಾಯಕ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ನಡುವೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಅಂತರ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಆ ಅಂತರ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ಬಂದು ಮಾತನಾಡಿದಾಗ ಅವರು ನಿಂತು ಮಾತನಾಡಿದರು. ಕಾರ್ಯಕರ್ತನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರು. ನಾಯಕತ್ವದ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಅಧಿಕಾರದ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಹಿಂದೆ ನಿಂತಿರುವ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನನ್ನು ಎಷ್ಟು ತನ್ನವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನಾನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಹೋರಾಟ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗುವುದಲ್ಲ. ಹೋರಾಟ ಎಂದರೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುವುದು. ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಅದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವುದು. ಪ್ರತಿದಿನ ಹೊಸ ಜನರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುವುದು. ಅವರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದು. ಪ್ರತಿದಿನ ಹೊಸ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು. ಈ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲಿತ್ತು. ಆಯಾಸವಿತ್ತು. ದೈಹಿಕ ನೋವಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಸಂಕಲ್ಪವಿತ್ತು. ಅದೇ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಂಡೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೇಹ ಆಯಾಸಗೊಂಡರೂ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಆಯಾಸಗೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಜನರ ನಡುವೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ತಕ್ಷಣ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಉತ್ಸಾಹ.

ಅದನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದು- ನಾಯಕನನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಅಧಿಕಾರವಲ್ಲ; ಹೋರಾಟ. ಇಂದು ಆ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಪಯಣ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ರೂಪ ಪಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇಂದು ನಡೆಯಲಿರುವ ಬೃಹತ್ ಸಮಾವೇಶ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಮಾರೋಪ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಲ್ಲ. ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಜನರು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಉತ್ತರ. ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಗೆ ಜನರು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಗೌರವ. ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಕೇಳಿಬಂದ ಜನರ ಧ್ವನಿ ಇಂದು ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಬೃಹತ್ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಲಿದೆ. ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕೆಲವೇ ಜನರು ಇದ್ದರು. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಜನಸಾಗರ. ಅದೇ ಈ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ. ಬಳ್ಳಾರಿಯತ್ತ ಸಾಗಿದ ಈ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೇವಲ ದೂರವನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಿಲ್ಲ. ನಾವು ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನ ದೂರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ನಾಯಕ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕೇಳುವ ಒಂದು ಹೊಸ ಸಂವಾದಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಇಂದು ಬಳ್ಳಾರಿಯ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಹಿಂದಿನ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಆ ದಿನ ಮುಂದೆ ನೋಡಿದಾಗ ಗಮ್ಯ ದೂರವಾಗಿತ್ತು. ಇಂದು ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದಾಗ ದಾರಿ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬೆವರು ಇದೆ. ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನೋವು ಇದೆ. ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಜನರ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ. ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ತ್ಯಾಗ ಇದೆ. ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರ ನಿರಂತರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿವೆ. ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಈ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ಮುಗಿದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಹೋರಾಟ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. ಪಾದಯಾತ್ರೆಯ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ನಿಂತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಜನರ ಧ್ವನಿ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಬೃಹತ್ ಸಮಾವೇಶ ಆ ಧ್ವನಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಶಕ್ತಿ ನೀಡಲಿ. ಇದು ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ. ಇದು ಮತ್ತೊಂದು ಅಧ್ಯಾಯದ ಆರಂಭ.

ಪ್ರಯಾಣದ ನೆನಪು ಬಹುಕಾಲ:

ನಾನು ಒಬ್ಬ ಶಾಸಕನಾಗಿ ಈ ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ನಾಯಕನಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹೋರಾಟಗಾರನಾಗಿ, ಜನರ ನೋವು ಕೇಳಿದ ನಾಯಕನಾಗಿ, ಕಾರ್ಯಕರ್ತರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿ, ಆಯಾಸದ ನಡುವೆಯೂ ಹೆಜ್ಜೆ ನಿಲ್ಲಿಸದ ಸಂಕಲ್ಪದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಂದು ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಮಾತು ಒಂದೇ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾವು ಬಳ್ಳಾರಿಯತ್ತ ಹೊರಟಿದ್ದೆವು. ಇಂದು ಬಳ್ಳಾರಿ ನಮ್ಮನ್ನು ತನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಹತ್ತು ದಿನಗಳದ್ದಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಪಯಣದ ನೆನಪು ಬಹುಕಾಲ ಉಳಿಯಲಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಕೇವಲ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲ, ಜನರ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ನಡೆದ ಒಂದು ಪಯಣ

ಮತ್ತು ಇಂದು ಬಳ್ಳಾರಿ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲಿದೆ. ಜನಸಾಗರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲಿದೆ. ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಹೋರಾಟದ ಸಂಕಲ್ಪ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲಿದೆ.

ಹೊಸ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಗೆ…

ಹೊಸ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ…

ಹೊಸ ಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕೆ…