ನಾರಿಯ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆ ಸಮಾಜದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೆಂಬ ಸಂದೇಶ ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ರಕ್ಷಾಬಂಧನದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೇವಲ ‘ಅಣ್ಣನು ತಂಗಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು’ ಎಂಬ ಸೀಮಿತ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ‘ಪರಸ್ಪರರು ಪರಸ್ಪರರ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು’ ಎಂಬ ವಿಶಾಲ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತ.
-ಗವಿಸಿದ್ದೇಶ್.ಕೆ ಕಲ್ಗುಡಿ, ಅಧ್ಯಾಪಕರು, ವರ್ತೂರು.
ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುವ ರಕ್ಷಾಬಂಧನವು ಸಹೋದರ-ಸಹೋದರಿಯರ ನಡುವಿನ ಪ್ರೀತಿ, ವಿಶ್ವಾಸ, ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ರಕ್ಷಣೆಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದೆ. ಈ ದಿನವನ್ನು ನೂಲು ಹುಣ್ಣಿಮೆ, ರಕ್ಷಾಬಂಧನ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ವೈದಿಕ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಇದೇ ದಿನ ಉಪಾಕರ್ಮಕ್ಕೂ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ರಕ್ಷಾಬಂಧನದಂದು ಸಹೋದರಿ ತನ್ನ ಸಹೋದರನ ಮುಂಗೈಗೆ ರಾಖಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಆರತಿ ಮಾಡಿ, ಅವನ ಕ್ಷೇಮ-ಆರೋಗ್ಯ-ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹಾರೈಸುತ್ತಾಳೆ. ಸಹೋದರನು ಸಹೋದರಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಅವಳಿಗೆ ಸದಾ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ರಾಖಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ದಾರವಲ್ಲ. ಅದು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗದ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಕೇತ; ದೂರವಿದ್ದರೂ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಮಾಡುವ ಭಾವನೆಯ ಸೇತುವೆ; ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವ ಮಧುರ ಬಂಧನ.
ರಕ್ಷಾ ಬಂಧನದ ಮಹತ್ವ:
ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾವಣ ಪೂರ್ಣಿಮೆಗೆ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ‘ಯತ್ರ ನಾರ್ಯಸ್ತು ಪೂಜ್ಯಂತೇ ರಮಂತೇ ತತ್ರ ದೇವತಾಃ’ ಎಂಬ ಮಾತಿನಂತೆ, ನಾರಿಯ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆ ಸಮಾಜದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೆಂಬ ಸಂದೇಶ ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ರಕ್ಷಾಬಂಧನದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೇವಲ ‘ಅಣ್ಣನು ತಂಗಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು’ ಎಂಬ ಸೀಮಿತ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ‘ಪರಸ್ಪರರು ಪರಸ್ಪರರ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು’ ಎಂಬ ವಿಶಾಲ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತ.
ಕಟ್ಟುವ ದಾರ ಚಿಕ್ಕದಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ಪರ್ಶ ದೊರೆತಾಗ ಅದರ ಮೌಲ್ಯ ಅಪಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ರೇಷ್ಮೆಯ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಎಳೆ ಎರಡು ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಬಲ್ಲದು. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಅದು ಗೋಚರವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದೂರವಿದ್ದವರನ್ನೂ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹತ್ತಿರ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ರಾಖಿ ಕೇವಲ ರಕ್ಷೆಯ ದ್ಯೋತಕವಲ್ಲ; ಅದು ಪ್ರೀತಿ, ಮಮತೆ, ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಸಂಕೇತ.
Related Articles
ಮಹಾಭಾರತದ ಹಿನ್ನೆಲೆ:
ರಕ್ಷಾಬಂಧನದೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ದ್ರೌಪದಿಯ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥಾ ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕೈಗೆ ಗಾಯವಾದಾಗ ದ್ರೌಪದಿ ತನ್ನ ಸೀರೆಯ ತುಂಡನ್ನು ಹರಿದು ಅವರ ಕೈಗೆ ಕಟ್ಟಿದಳು. ದ್ರೌಪದಿಯ ಈ ಆತ್ಮೀಯ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಅವಳನ್ನು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದನೆಂದು ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ ಕೌರವರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದ್ರೌಪದಿಗೆ ಅಪಮಾನವಾಗುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಅವಳ ಮಾನವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದ ಪ್ರಸಂಗ ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಈ ಕಥೆಯ ನೈತಿಕ ಸಂದೇಶ ಬಹಳ ಆಳವಾದುದು. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಾರ್ಯವೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಉಳಿಯುವ ಬಂಧವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬಲ್ಲದು.
ಪೌರಾಣಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ:
ರಕ್ಷಾಬಂಧನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪೌರಾಣಿಕ ಪ್ರಸಂಗವು ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಶಚೀದೇವಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ದೇವಾಸುರ ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದಾಗ, ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಗುರು ಬೃಹಸ್ಪತಿಗಳ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಪಡೆದನೆಂದು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಶ್ರಾವಣ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ರಕ್ಷಾವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವಂತೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿಗಳು ಸೂಚಿಸಿದರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಂತೆ ಶಚೀದೇವಿಯು ರಕ್ಷಾಸೂತ್ರವನ್ನು ಇಂದ್ರನ ಕೈಗೆ ಕಟ್ಟಿದಳು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪಠಿಸಲಾಗುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಂತ್ರ ಹೀಗಿದೆ-
‘ಯೇನ ಬದ್ಧೋ ಬಲಿರಾಜಾ ದಾನವೇಂದ್ರೋ ಮಹಾಬಲಃ। ತೇನ ತ್ವಾಮನುಬಧ್ನಾಮಿ ರಕ್ಷೇ ಮಾ ಚಲ ಮಾ ಚಲ॥’
‘ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ದಾನವೇಂದ್ರ ಬಲಿರಾಜನಿಗೆ ಯಾವ ರಕ್ಷಾಸೂತ್ರವನ್ನು ಕಟ್ಟಲಾಗಿತ್ತೋ, ಅದೇ ರಕ್ಷಾಸೂತ್ರದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತೇನೆ. ಓ ರಕ್ಷೆಯೇ! ನೀನು ಸದಾ ಅಚಲವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು’.
ಈ ಮಂತ್ರವು ರಕ್ಷಾಬಂಧನದ ಮೂಲಭಾವವನ್ನೇ ಸಾರುತ್ತದೆ-ರಕ್ಷೆ, ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಶುಭಕಾಮನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ವಾಮನಾವತಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಬಲಿಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಕಥೆಯನ್ನೂ ಕೆಲವು ಪೌರಾಣಿಕ ಪರಂಪರೆಗಳು ರಕ್ಷಾಬಂಧನದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತವೆ.
ಜನಪ್ರಿಯ ದಂತಕಥೆಗಳು:
ರಕ್ಷಾಬಂಧನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಜನಪದ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ಕಥೆಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಮತ್ತು ಪುರೂರವನ ಕಥೆಯೂ ಒಂದು. ಜನಪ್ರಿಯ ದಂತಕಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ದಂಡೆತ್ತಿ ಬಂದಾಗ ಅವನ ಪತ್ನಿ ರುಕ್ಸಾನಾ ಪುರೂರವನಿಗೆ ರಕ್ಷಾಸೂತ್ರವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ತನ್ನ ಪತಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದಂತೆ ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡಳು. ರಾಖಿಯ ಗೌರವವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದ ಪುರೂರವ, ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ನ ಜೀವವನ್ನು ಉಳಿಸಿದನೆಂದು ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಚಿತ್ತೂರಿನ ರಾಣಿ ಕರ್ಣಾವತಿ ಮತ್ತು ಮೊಘಲ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಹುಮಾಯೂನ್ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ರಾಖಿಯ ಕಥೆಯೂ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ. ಕರ್ಣಾವತಿ ಹುಮಾಯೂನ್ಗೆ ರಾಖಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಸಹಾಯವನ್ನು ಕೋರಿದಳು ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಥೆ ಇದೆ. ಈ ಕಥೆಗಳ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿಖರತೆಯ ಕುರಿತು ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿರುವ ರಾಖಿಯ ಗೌರವ, ಮಹಿಳೆಯ ರಕ್ಷಣೆ, ಪರಸ್ಪರ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಮೌಲ್ಯ ಇಂದಿಗೂ ಜನಮನವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತವೆ.
ಉಪಾಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತ ದಿನ:
ಶ್ರಾವಣ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯು ವೈದಿಕ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮಹತ್ವದ ದಿನ. ಅನೇಕ ವಿಪ್ರ ಬಂಧುಗಳು ಈ ದಿನ ಉಪಾಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ವೇದಾಧ್ಯಯನದ ನವೀಕರಣ, ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಸಾಧನೆಯ ಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕೆ ಈ ಆಚರಣೆಯು ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತಾಭಿಮಾನಿಗಳು ಸಂಸ್ಕೃತ ದಿನವನ್ನೂ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಒಂದೇ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯ ದಿನವು ರಕ್ಷಾಬಂಧನದ ಭಾವಬಂಧ, ಉಪಾಕರ್ಮದ ವೈದಿಕ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತದ ಜ್ಞಾನಪರಂಪರೆ-ಇವುಗಳನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸುವ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಇಂದಿನ ರಕ್ಷಾಬಂಧನದ ಸಂದೇಶ:
ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಕುಟುಂಬಗಳು ಸಣ್ಣವಾಗಿವೆ. ಉದ್ಯೋಗ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಅವಕಾಶಗಳಿಗಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ದೂರದೂರಿನ ನಗರಗಳಿಗೆ, ದೇಶಗಳಿಗೆ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಣ್ಣ-ತಂಗಿಯರು ಇಂದು ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿರಬಹುದು ಆದರೂ ರಕ್ಷಾಬಂಧನದ ಒಂದು ರಾಖಿ ಆ ದೂರವನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇಂದು ರಾಖಿ ಅಣ್ಣನ ಕೈಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಪ್ರೀತಿ, ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಕಟ್ಟಬೇಕಾದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ರಕ್ಷಾಬಂಧನದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಶಾಲಗೊಳಿಸಿದರೆ ಅದು ಕುಟುಂಬದ ಗಡಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಸಹೋದರ-ಸಹೋದರಿಯರ ನಡುವೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ, ಗುರು-ಶಿಷ್ಯರ ನಡುವೆ, ಸಮಾಜದ ವಿವಿಧ ವರ್ಗಗಳ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವ, ಸಹಕಾರ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಯ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಯಬೇಕು.
ಒಂದು ದಾರ-ಅನೇಕ ಭಾವನೆಗಳು:
ರಕ್ಷಾಬಂಧನದ ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯ ರಾಖಿಯ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಅಣ್ಣನ ಕೈಗೆ ತಂಗಿ ಕಟ್ಟುವ ಆ ಒಂದು ಎಳೆ-ಬಾಲ್ಯದ ತುಂಟಾಟಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯ ಜಗಳಗಳನ್ನು ಮರೆಸುತ್ತದೆ. ದೂರದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮನದಾಳದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ‘ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸುಖವಾಗಿರು’ ಎಂಬ ಮೌನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತದೆ. ತಂಗಿಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣನ ಮೇಲಿನ ಮಮತೆ, ಅಣ್ಣನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತಂಗಿಯ ಮೇಲಿನ ಕಾಳಜಿ-ಇವೆರಡೂ ಒಂದಾಗುವ ಕ್ಷಣವೇ ರಕ್ಷಾಬಂಧನ. ರಾಖಿಯ ದಾರ ಸಣ್ಣದು; ಆದರೆ ಅದು ಕಟ್ಟುವ ಬಂಧ ದೊಡ್ಡದು. ರಾಖಿಯ ಎಳೆ ನಾಜೂಕು; ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರೀತಿ ಅಚಲ. ರಾಖಿ ಕೈಗೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಾನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ. ಇಂದು ರಕ್ಷಾಬಂಧನವನ್ನು ಕೇವಲ ಸಂಪ್ರದಾಯವೆಂದು ಆಚರಿಸದೆ, ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು ಆಚರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಸಹೋದರ–ಸಹೋದರಿಯರ ಪ್ರೀತಿ, ಪರಸ್ಪರ ವಿಶ್ವಾಸ, ಕುಟುಂಬದ ಒಗ್ಗಟ್ಟು, ಮಹಿಳೆಯ ಗೌರವ, ಸಮಾಜದ ಸೌಹಾರ್ದ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ರಕ್ಷಣೆಯ ಸಂಕಲ್ಪ-ಇವೆಲ್ಲವೂ ಈ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ರಾಖಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿವೆ.
